Najczęściej ooteka umieszczona jest na gałęziach, konarach czy patykach, rzadko na liściach.
Ekologia i występowanie Modliszki te zamieszkują wyłącznie krainę neotropikalną i ograniczone są zasięgiem do Ameryki Południowej. Większość gatunków zasiedla lasy deszczowe. Bytują wśród rozmaitej roślinności; jedynie podplemię Orthoderellina wykazuje specjalizację do przebywania na gałęziach.
Taksonomia i ewolucja Podrodzinę Photinainae wprowadził do systematyki jako pierwszy Ermanno Giglio-Tos w 1915 roku, klasyfikując ją w obrębie modliszkowatych i zaliczając do niej plemiona Coptopteriges, Photinae, Orthoderellae i Irides. W systemie Antona Handlirscha z 1930 roku Photinae i Orthoderellae znalazły się w podrodzinie Mantinae. Max Beier w systemie z 1964 roku wyróżniał w obrębie modliszkowatych podrodzinę Photininae z plemionami Photinini i Coptopterygini i tak samo czynili w swoim systemie z 2002 roku Reinhard Ehrmann i Roger Roy. Systematykę grupy zrewidowali Julio Riviera i Gavin J. Svenson w 2016 roku na podstawie wyników analizy filogenetycznej. Wprowadzili Photinainae jako podrodzinę w obrębie Photinaidae, na podstawie morfologii wyrostków bocznych fallomeru brzusznego samczych genitaliów dzieląc ją na trzy plemiona: Microphotinaini, Photinaini i Orthoderellini. W 2019 roku Christian J.