Stand-in Attack Weapon (SiAW) – amerykańska rakieta typu powietrze–powierzchnia, przeznaczona do niszczenia silnie bronionych celów naziemnych wrażliwych czasowo, mogących szybko zmieniać swoje położenie. Historia Realizowany od 2022 roku projekt, ma celu stworzenie rakiety powietrze-ziemia, mogącej skutecznie razić silnie bronione cele, mogące w krótkim czasie zmienić swoją pozycje. Zalicza się do nich wyrzutnie pocisków balistycznych i manewrujących, elementy systemów obrony powietrznej, między innymi wyrzutnie rakiet przeciwlotniczych, stanowiska dowodzenia. Celów, które dzięki zmianie swojego położenia, mogą skutecznie wyjść z zasięgu rażenia bomb szybujących lub poddźwiękowych pocisków manewrujących. Aby osiągnąć zakładaną skuteczność, SiAW ma charakteryzować się wysoką prędkością naddźwiękową, jednakże okupioną mniejszym zasięgiem niż np. pociski manewrujące. Konsekwencją takie stanu rzeczy, aby skutecznie porazić cel ataku, samolot nosiciel rakiety SiAW będzie zmuszony wejść w zasięg rażenia nieprzyjacielskiej obrony przeciwlotniczej. Tym samym, nosicielami pocisków, w pierwszej kolejności będą konstrukcje wykonane w technologii stealthStanisław Kutnik, SiAW testowany w powietrzu, „Lotnictwo Aviation International”, nr 12 (2020), s. 6, ISSN 2450-1298Pierwszy pocisk SiAW przekazany do prób, „Lotnictwo”, nr 12 (2020), s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stand-in Attack Weapon · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.