Samodzielnym debiutem reżyserskim Romany Bohadanowicz była inscenizacja Wzgórza 39 Jerzego Lutowskiego w Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu (premiera 2 lutego 1952). Następnie pracowała jako reżyserka w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie (1953-1955). W tym okresie wyreżyserowała sztuki: Świerszcz za kominem (1954) i Kawiarenka wenecka (1954). Od sezonu 1955/1956 na stałe współpracowała z Teatrem Ziemi Opolskiej aż do przejścia na emeryturę (1964). Specjalizowała się w repertuarze komediowym. W Opolu wyreżyserowała m.in. sztuki:
Ostry dyżur Jerzego Lutowskiego (1956) Wesele na Górnym Śląsku Stanisława Ligonia (1957) Achilles i panny Artura Marii Swinarskiego (1957) Zielony Gil (1958) Wieczór Trzech Króli (1959) Dom otwarty (1959) Damy i huzary (1961) Mieszczanie Maksyma Gorkiego (1961) Obrona Ksantypy (1962) Za tych, co na morzu Borysa Ławrieniowa (1962) Ladacznica z zasadami (1962) Porwanie Sabinek Juliana Tuwima (1964)
Po przejściu na emeryturę mieszkała w Krakowie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Artyści związani z Opolem