Dalsze studia odbył na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 1963 uzyskał magisterium (praca magisterska została wyróżniona nagrodą rady wydziału), a w 1966 doktorat na podstawie dysertacji Funkcja społeczna rodziny w zakresie wychowania.
W latach 1963–1997 wykładał katolicką naukę społeczną w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjanów w Lądzie, a roku akademickim 1966–1967 prowadził wykłady zlecone na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1968–1976 sprawował urząd rektora seminarium salezjanów w Lądzie. Autor kilku książek formacyjnych i artykułów naukowych dotyczących katolickiej nauki społecznej.
W 1966 został dyrektorem wspólnoty salezjańskiej w Głoskowie z zadaniem zorganizowania domu studenckiego dla współbraci studiujących w Prymasowskim Instytucie Życia Wewnętrznego w Warszawie, a w 1970 objął to samo stanowisko w Lądzie. W latach 1976–1978 pełnił funkcję inspektora inspektorii warszawskiej. Z urzędu zrezygnował z powodów zdrowotnych, w trakcie rekonwalescencji posługiwał w parafii św. Teresy w Łodzi. W latach 1979–1988 był dyrektorem wspólnoty i proboszczem parafii Świętej Rodziny w Pile, a ponadto w latach 1980–1988 dziekanem dekanatu pilskiego. W latach 1988–1994 pracował w parafii św. Jana Bosko w Szczecinie, a w latach 1994–1997 w parafii św.