Balenciaga miał tak zażyłe relacje z Franco, że projektował stroje dla jego rodziny.
Po wojnie jego projekty stały się bardziej eleganckie i przeciwstawiały się kształtowi klepsydry spopularyzowanemu przez „Christian Dior’s New Look”. Spojrzenie Balenciagi odbiegało od zaokrąglonych ramion, wąskiej talii oraz długiej spódnicy, które zaprezentował Dior. Nowe projekty były obszerne, pozbawione talii i posiadały poszerzone ramiona. Doskonałymi przykładami z tego okresu jest czarny płaszcz z faille (1957), zawijany płaszcz wieczorowy (1962) czy też zawijana sukienka z czarnej tafty z falbaniastym, bombkowym kształtem na dole (1951). W roku 1959 jego praca kończy się linią Empire. Jest to kluczowy okres uważany za największy wkład w świat mody jeśli chodzi o twórczość Balenciagi, ponieważ prezentuje on nową sylwetkę dla kobiet.
W 1968 roku Balenciaga przeszedł na emeryturę. W maju tego samego roku zamknął swój salon. Miało to miejsce zaledwie kilka dni po wybuchu zamieszek na ulicach Paryża (rewolta francuskich studentów przeciwko przestarzałemu systemowi oświaty).