Kwintus Fabiusz Maksymus Serwilianus (; II w. p.n.e.) – rzymski polityk, konsul 142 roku p.n.e., historyk zaliczany do grona annalistów średnich.

Był synem Gnejusza Serwilianusa Caepiona, konsula 169 roku. Miał dwóch młodszych braci, Gnejusza i Kwintusa, konsulów odpowiednio w roku 141 i 140.. Został adoptowany przez Kwintusa Fabiusza Maksymusa Labeona, pretora w 181 roku. Być może należał do grona pontyfików, o czym może świadczyć aluzja w pracy Makrobiusza..

W 142 roku pełnił urząd konsula. W następnym roku, jako prokonsul, został wysłany do prowincji Hiszpanii Dalszej, gdzie trwały krwawe walki z Luzytanami, którym przewodził Wiriatus. W swej kampanii Maksymus Serwilianus nie odniósł sukcesów, podobnie jak jego poprzednicyWśród nich był jego adopcyjny brat, Kwintus Fabiusz Maksymus Emilianus, konsul 145 roku, .. Wiriatus zwabił go w zasadzkę, a otoczony prokonsul, by ocalić życie, musiał zawrzeć z nim układ jako rok klęski prokonsula podaje 147.. Na jego mocy Rzym miał uznać niezależność Luzytanów i Wiriatusa jako ich króla. Porozumienie to zatwierdził senat i komicja, ale już w 140 roku zostało zerwane;