Morfologia Kapelusz O średnicy 9–22 mm, dzwonkowatowypukły, stożkowowypukły do płaskowypukłego. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym rubinowy do czerwonawobrązowego, półprzezroczyście prążkowany do 3/5 promienia, po wyschnięciu pomarańczowobrązowy, ochrowożółty do bladoszaropomarańczowego, bez pozostałości osłony. Blaszki 16–26, l = 1–3, wąsko przyrośnięte, średnio gęste, o szerokości do 2,5 mm, nieco brzuchate, początkowo jasnobrązowe, potem pomarańczowobrązowe do rdzawobrązowych. Ostrza delikatnienie biało kłaczkowate. Trzon Wysokość 13–38 mm, grubość 0,8–2,1 mm, przy podstawie grubszy (do 3,8 mm), cylindryczny, prosty, ale częściej nieregularnie wygięty. Powierzchnia początkowo biała lub szarawobiała, potem często u nasady z niebieskawoszarym odcieniem, czasami po zgnieceniu ma niebieskawy kolor (przynajmniej po pewnym czasie). Jest na całej długości białawo wzdłużnie włókniście prążkowany, owłosione, na wierzchołku oprószony. Miąższ W kapeluszu jasnobrązowy, w trzonie białawy, bez zapachu lub z lekko kwaskowatym zapachem. Wysyp zarodników Rdzawobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–11 × 4,8–5,8 µm, eliptyczne lub lekko asymetryczne, cienkościenne, gładkie, z porami rostkowymi, nieamyloidalne. Podstawki czterozarodnikowe, maczugowate, 18,3–25,9×7,3–8,8 µm.