Rytony W skład skarbu wchodzą trzy rytony o różnych rozmiarach i podstawach. Największy ma postać sfinksa, drugi ryton przedstawia konia, a trzeci, najmniejszy, byka. Wszystkie mają postać półfigur (protoma).
Ryton z protomą sfinksa. W związku z jakością wykonania i doskonałymi proporcjami, Marazow i Foł określają go najpiękniejszym trackim rytonem. Ten wydłużony ryton zachował się w dobrym stanie, mimo braków prawej nogi, skrzydła oraz fragmentu rogu, które uzupełniono w trakcie późniejszych konserwacji. Naczynie wykonano ze srebra i ozdobiono rytmicznymi żłobkami rozszerzającymi się ku górze. Przedstawione oblicze kobiety jest ukształtowane zgodnie z kanonem wczesnego IV wieku p.n.e. Przekłute uszy wskazują na możliwość noszenia kolczyków. Ryton z protomą konia wiernie oddaje szczegóły anatomiczne, jak oczy czy nozdrza. Wykorzystanie konia jako protomy dla rytonu jest uznawane za typowo tracki wkład w sztukę dekorowania tych naczyń (zob. Jeździec Tracki). Rogowaty korpus rytonu w dolnej partii gwałtownie załamuje się, przechodząc w głowę galopującego konia. Grzywę oddano za pomocą dwóch rzędów nacięć biegnących wzdłuż wyniesionego grzbietu. Pochylona ku przodowi głowa łączy się z szyją trzema fałdami zaznaczonymi koncentrycznymi półokręgami.