Walenty Chłędowski, zapowiadając prenumeratorom Pamiętnika utworzenie nowego tytułu, tak tłumaczył zmianę pod koniec 1819 roku: „Redakcja Pamiętnika w przekonaniu, iż tam, gdzie jedno tylko tego rodzaju pismo perjodyczne istnieje, takowe powinno rozliczonością przedmiotów i ich wyborem celować, umyśliła, wezwaniem wielu światłych ludzi zachęcona, treść tego pisma i jego dążność więcej do użytnośći powszechnej, i oświaty wieku zastosować... Treść tego pisma, będąc rozliczną i obejmując w sobie przedmioty, tyczące się tak ojczystej jak i innych narodów literatury, nadała temu pismu tytuł Pszczoła Polska, jako symbol zgromadzenia wszystkiego, co tylko jest dobrem, pożytecznem i przyjemnem, równie dla okazania, że przy swoim rozlicznym i nowym zakresie, może się jej także zdarzyć, że żądła potrzebować będzie”.
Głównymi różnicami między „Pamiętnikiem Lwowskim” a „Pszczołą Polską” było rozszerzenie tytułu o biogramy mało znanych uczonych Polaków, często wraz z charakterystyką i przedrukami ich utworów i mów, a także rozszerzenie działu recenzji sztuk teatralnych na wiadomości spoza sceny lwowskiej, również zagraniczne.
Mimo większej popularności powstało tylko 12 numerów nowego czasopisma.