Jan Lauda (ur. 4 kwietnia 1896 w Pradze, zm. 11 marca 1959 tamże) – czeski rzeźbiarz, nauczyciel akademicki, Artysta narodowy Czechosłowacji.
Po urodzeniu jego nazwisko brzmiało Louda, zostało zmienione na Lauda w 1923Matriční záznam o narození a křtu parafia przy kościele św. Tomasza na Małej Stranie w Pradze.
Życiorys Jego rodzicami byli Jan Josef Lauda i Maria Františka Lauda z domu Novotná. Miał dwie siostry. Mieszkali przy ulicy Nerudovej w Pradze.
Został praktykantem w hucie ceramiki praskiej katedry św. Powitanie. W latach 1913–1914 studiował u profesora Josefa Drahoňovskiego w Szkole Sztuk Stosowanych w Pradze. W 1916 roku został powołany do służby wojskowej. W latach 1917–1922 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Pradze pod kierunkiem profesora . Od 1921 dzielił pracownię z Otto Gutfreundem, a od 1922 do 1925 współpracował z Janem Štursą.
W latach 1922–1924 odbył wiele podróży studyjnych do Niemiec, Austrii, Holandii, Francji, Włoch, Anglii i Szwajcarii. W 1937 został mianowany profesorem Szkoły Sztuk Stosowanych w Pradze, a w 1946 przeniósł się do Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, gdzie pracował jako profesor aż do śmierci.
Zmarł 11 marca 1959 roku w Pradze. Pochowany został w Slavínie na Cmentarzu Wyszehradzkim.