Stanisław Kukla (ur. 6 maja 1919 w Chojnie, zm. 17 września 1992 w Osieku) – polski malarz realista, impresjonista, romantyk i kolorysta. Doktor nauk plastycznych.
Życiorys Stanisław Kukla urodził się 6 maja 1919 roku w Chojnie koło Rawicza. W 1936 roku wstąpił do Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich nr. 2 w Śremie, a w 1939 r. został podoficerem w 2. Batalionie Strzelców w Tczewie. Po wybuchu II wojny światowej brał udział w bitwie nad Bzurą, gdzie został ranny w nogę. Wielokrotnie przebywał w obozach jenieckich. Po zakończeniu wojny w latach 1945–1946, pracował jako nauczyciel rysunku w Szkole Podstawowej w Szkaradowie.
W 1946 roku rozpoczął Kurs Zerowy dla kandydatów bez świadectwa dojrzałości na studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Następnie w latach 1947–1951 studiował tam malarstwo pod kierunkiem prof. Eugeniusza Gepperta i Emila Krchy. Na przełomie lat 1951–1952 kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kształcił się pod kierunkiem Jerzego Fedkowicza i Wacława Taranczewskiego, uzyskując absolutorium na Wydziale Malarstwa. W latach 1952–1956 odbywał studia doktoranckie w Akademii Sztuk Pięknych – Instytucie Malarstwa, Rzeźby i Architektury im. I.E. Riepina w Petersburgu pod kierunkiem i Aleksandra Gierasimowa.