Podczas II wojny światowej pracował jako urzędnik w Powiatowym Zarządzie Wodnym oraz prowadził tajne nauczanie.

W latach 1920–1925 był komendantem hufca w Nowym Sączu. W harcerstwie posługiwał się pseudonimem Pazdur. To w harcerstwie poznał Kazimierę Janczy (siostrę Zofii Janczy), pełniącą wówczas funkcję druhny drużynowej, z którą ożenił się w 1925 roku. Mieli dwójkę dzieci: Irenę Marię (ur. 1926) i Zofię Stanisławę (ur. 1928).

W 1950 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie rozprawy Gwara podegrodzka wraz z próbą wyznaczenia południowo-zachodniej granicy gwar sądeckich, w roku 1964, również na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskał habilitację na podstawie pracy Nazwy miejscowe Sądecczyzny.

Pracę w szkole średniej zakończył w 1961 roku, zamiast tego rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie: najpierw jako adiunkt, od 1964 jako docent, a od marca 1972 jako profesor nadzwyczajny.

Publikacje Napisał kilkadziesiąt artykułów, które publikował m.in.