Henryk Mieroszewski herbu Ślepowron (ur. 19 stycznia 1867, zm. 5 grudnia 1924) – polski właściciel ziemski, rotmistrz w cesarskiej i królewskiej armii. W latach 1915–1917 pełnił funkcję komisarza rządowego w Opocznie.
Życiorys Henryk Wincenty Mieroszewski herbu Ślepowron urodził się 19 stycznia 1867 r. w Wolicy w parafii Imielno. Jego ojcem był Andrzej Jerzy Mieroszewski, a matką Walentyna z domu Zwierkowska.
Służba w Armii Austro-Węgier W wieku 17 lat rozpoczął naukę w Szkole Kadetów Kawalerii w Hranicach. Po jej ukończeniu, w 1886 r., w randze kadeta rozpoczął służbę w 13 Galicyjskim Pułku Ułanów. Stacjonował m.in. we Lwowie i w Złoczowie. Po sześciu latach służby w wojsku, gdzie koledzy nadali mu przydomek „Landgraf”, został przeniesiony do rezerwy w stopniu podporucznika. Mimo że od tego momentu nie pełnił już aktywnej służby wojskowej, w 1908 r. uzyskał stopień porucznika rezerwy.
Życie w Biskupicach W 1892 r. Henryk Mieroszewski nabył dobra Biskupice wraz z przyległościami (Trąbki i Darczyce). 10 września tego samego roku wstąpił w związek małżeński z Zofią Stefanią Chrząszcz. Ceremonia odbyła się we wsi Ostrowczyk Polny w parafii Busk w obwodzie lwowskim. W następnym roku, 26 czerwca 1893, w rodzinie Mieroszewskich urodziła się córka Irena Marianna Zofia.