Komisarz rządowy Opoczna nakazał obchodzenie polskich świąt narodowych, chronił mieszkańców przed represjami ze strony władz okupacyjnych (kontyngenty i rekwizycje zboża oraz bydła), rozbudował infrastrukturę miasta, zadbał o poprawę jego warunków sanitarnych i zorganizował system pozyskiwania przychodów do kasy miejskiej. Ówczesne społeczeństwo Opoczna dostrzegało i doceniało działalność Mieroszewskiego na rzecz miasta do tego stopnia, że kiedy stało się jasne, że austriackie władze wojskowe będą przekazywały swoje obowiązki władzom cywilnym wybieranym w wyborach samorządowych, w konsekwencji czego rotmistrz Mieroszewski zostanie odwołany ze swojego stanowiska, grupa obywateli Opoczna zaproponowała Mieroszewskiemu darowiznę w postaci jednej z kamienic opoczyńskich. Dzięki takiemu zabiegowi Mieroszewski, jako obywatel Opoczna, mógłby zostać wybrany na stanowisko burmistrza. Mieroszewski odmówił, ponieważ formalnie nadal był poddanym austriackim. 20 czerwca 1917 r. komisarz rządowy Opoczna wydał pożegnalną odezwę do mieszkańców miasta, a dwa dni później wyjechał do Lublina do macierzystego pułku ułanów.

Sam Mieroszewski podsumował ten etap życia w swoim pamiętniku w następujący sposób: