Zasiadał w lokalnych władzach Związku Nauczycielstwa Polskiego, organizował strajk nauczycielski w 1937.
Walczył w kampanii wrześniowej w 5 Pułku Piechoty Legionów, następnie powrócił do Wilna. Po zajęciu Wilna przez Niemców pracował jako robotnik drogowy i pomocnik młynarski. W okresie wojny prowadził tajną pracę oświatową na terenie województwa wileńskiego. Prowadził tajne nauczanie w szkole w Werenowie, organizował nauczanie w wielu okolicznych wsiach. Został zaprzysiężony w podziemnych strukturach Armii Krajowej. Pod pseudonimem „Socha” należał też do konspiracyjnego Stronnictwa Ludowego „Roch”, był prawdopodobnie zastępcą szefa organizacji w okręgu wileńskim. Kierował Tajną Organizacją Nauczycielską w powiecie lidzkim.
Po zajęciu Kresów przez Armię Czerwoną był od 1944 inspektorem szkolnym w Werenowie i dyrektorem progimnazjum w Solecznikach Wielkich. Pełnił funkcję szefa wydziału organizacyjnego (1945) i prezesa Zarządu Republikańskiego Związku Patriotów Polskich w Wilnie (od 1945–1946), a także zastępcy i pełnomocnika rządu ds. repatriacji/ewakuacji z Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (od 1946). W sierpniu 1946 wstąpił do Stronnictwa Ludowego, pełnił funkcję wiceprezesa zarządu wojewódzkiego SL w Wilnie. W marcu 1948 powrócił do Polski.