Karol Dziekanowski (ur. w 24 czerwca 1884 w Sokołowicach, zm. 24 lutego 1941 we Lwowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, inspektor Straży Granicznej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 24 czerwca 1884 w Sokołowicach, w ówczesnym powiecie stopnickim guberni kieleckiej, w rodzinie Teofila, ziemianina, i Marii z Bieńkowskich. Karierą wojskową rozpoczął w armii carskiej. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Od 1914 służył w Legionach Polskich w stopniu podporucznika a od 1917 w Polskiej Sile Zbrojnej. W Wojsku Polskim dowodził m.in. 59 pułkiem piechoty Wielkopolskiej.

Uczestniczył w rozformowaniu 8 Tarnogórskiego Pułku Piechoty, który został przetransportowany do koszar w Inowrocławiu. Zamiast przeprowadzić uroczystą demobilizację Dziekanowski jako dowódca 59 pp wystosował do powstańców z 8 Tarnogórskiego Pułku Piechoty ultimatum i groźby, w przypadku gdyby nie chcieli złożyć broni. W wyniku nadgorliwości występującej w 59 pp, 13 sierpnia 1921 życie straciło dwóch już zdemobilizowanych powstańców a 15 zostało rannych.