Do dzisiaj nie jest znana dokładna lokalizacja obiektu.
Właściciele i Starostowie Od co najmniej początku XII do końca XIV w. w posiadaniu książąt mazowieckich, z krótką przerwą kilkudziesięciu lat, kiedy osadą i tutejszym grodem zarządzali rycerze zakonu templariuszy (1250-1257 ?-1311?). Wówczas też próbowano założyć w Łukowie siedzibę nowego biskupstwa dla części Prus i Litwy. Następnie od pierwszej połowy XV w. Łuków był miastem królewskim zarządzanym przez starostów. W 1440 roku jako tutejszy starosta był wymieniany Jan z Kobylan herbu Grzymała, kasztelan gnieźnieński. W latach 1446–1454 starostą był Paweł Woda ze Szczekocin herbu Odrowąż; 1459-1478 jego syn Paweł; 1478-1489 Jan Żeleński herbu Ciołek, zmarły w r. 1489. W latach 1502–1525 starostą był Feliks Żeleński rotmistrz królewski, a następnie do śmierci w r. 1532 w posiadaniu Krzysztofa Szydłowieckiego herbu Jastrzębiec. Następnie starostą był Erazm Widlica Domaszewski h. Nieczuja koniuszy koronny, zmarły w r. 1633. Następnie w posiadaniu Bartłomieja Kazanowskiego, który w r. 1636 przekazał urząd swemu synowi Janowi Dominikowi, zmarłemu w r. 1645. Później jego brata Jana Bartłomieja, zmarłego w r. 1657. Od r. 1657 starostwo było w rękach Stanisława Widlicy Domaszewskiego h. Nieczuja, który w r. 1663 przekazał urząd synowi Kazimierzowi, a ten w r.