Metule silnie rozbieżne, zmienne, o wymiarach 8–12 µm × 2–2,5 µm z wierzchołkami zwykle rozdętymi. Ramiona zwykle powstają w skupiskach po 6 do 12, są mniej lub bardziej rozbieżne, około 7–8 × 2 µm. Konidia o średnicy 3–3,5 µm, kuliste, kolczaste, wyglądające na oliwkowobrązowe pod dużym powiększeniem.

Badania naukowe W Polsce wyizolowano Penicillium janczewskii z osadów jeziornych, gleby, resztek roślinnych, ryzosfery, korzeni i nasion wielu drzew i roślin zielnych.

Jeden ze szczepów Penicillium janczewskii wyizolowany z gleby, uważany za typowy dla tego gatunku, wykazał wytwarzanie substancji grzybobójczej zwanej gryzeofulwiną. Drugi szczep wykazał wytwarzanie substancji o działaniu antybakteryjnym i fungistatycznym.

Penicillium janczewskii jest wydajnym mikroorganizmem do produkcji pozakomórkowych inulinaz i szybko rośnie na podłożu zawierającym sacharozę lub inulinę jako źródło węgla. Utrzymanie tego grzyba nitkowatego na podłożu inulinowym powoduje wydzielanie dużych ilości inulinaz, ale powstała grzybnia ma cieńsze ściany komórkowe, które łatwo zapadają się i pękają. Zaobserwowano ciałka Woronina w strzępkach P. janczewskii hodowanych na substratach sacharozy i inuliny.

Przypisy

Kategoria:Kropidlakowate Kategoria:Mykobiota Polski