Miejscowy karczmarz nie zapłacił nic z powodu pożaru.
Wieś duchowna Bieżeń, własność opata benedyktynów w Lubiniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 246..
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Bieżyn należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Bieżyn należał do majątku Jerka, którego właścicielem był wówczas (1846) rząd pruski w Berlinie (w Jerce znajdował się urząd pruski). W skład majątku Jerka wchodziło łącznie 16 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bieżyn liczył 230 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 35 dymów (domostw).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
W Bieżyniu swoją bazę ma krzywińska kolej drezynowa z dawnym przystankiem Bieżyń.
Demografia Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach: +RokIlość mieszkańców183723019984292002428200945620114612021427
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bieżyń Kategoria:Wsie opatów lubińskich (województwo poznańskie)