Po zajęciu przez partyzantów prawego brzegu rzeki Bośni formacje ustaszów z Podvučijaka pod dowództwem Petara Rajkovačicia wykonały otrzymany na początku kwietnia rozkaz wycofania się na zachód i rozpoczęły marsz przez Kadar. Próba odwrotu w dniach 19–22 kwietnia 1945 roku nie powiodła się, gdyż oddziały jugosłowiańskie zajęły 19 kwietnia Derventę, 20 kwietnia Slavonski Brod i 21 kwietnia Bosanski Brod, odcinając w ten sposób ustaszom przeprawę przez Sawę i zarazem drogę ucieczki do Zagrzebia. Znajdując się otoczeniu, ustasze pod komendą Rajkovačicia zdołali szybko obsadzić znaczną część porzuconych wcześniej fortyfikacji Podvučijaka.
Charakterystyka obrony Podvučijaka i siły przeciwników Od połowy 1943 roku stopniowo tworzono obronę Podvučijaka, której celem było zabezpieczenie miasta przed atakami partyzantów i czetników. System fortyfikacji składał się z rowów strzeleckich, okopów, tuneli, bunkrów i schronów z ochronnym pokryciem z drewna i ziemi. Wewnątrz obrona była zorganizowana według układu grupowego z punktami umocnionymi i węzłami tworzącymi wysuniętą do przodu linię Novi Grad – Donji Brezik – Vlaška Mala – Odžak – Mrka Ada. Każda wioska została dodatkowo ufortyfikowana, a w szczelinach zbudowano stanowiska strzeleckie i gniazda karabinów maszynowych. Najbardziej ufortyfikowane były Vlaška Mala, Dubica i Prud.