30 kwietnia naczelny dowódca marszałek Josip Broz Tito nakazał dowództwu 3 Korpusu Bośniackiego oczyszczenie jego obszaru odpowiedzialności z frakcji czetników i ustaszy. Jak wynika z ustaleń autorów monografii 53 Centralnej Dywizji Bośniackiej, korpus nie dysponował wystarczającymi siłami, aby przeprowadzić jednoczesne działania mające na celu wyeliminowanie obu przeciwników. Postanowiono najpierw zniszczyć czetników i zablokować grupę ustaszów otoczoną mniejszymi siłami w sektorze Vlaški Malej. Biorąc to pod uwagę, 1 maja dowództwo 3 Korpusu wydało rozkaz zablokowania ustaszy siłami 16. i 19 Brygady 27 dywizji, a także 14 Brygady 53 Dywizji i w miarę możliwości, zaatakowania okrążonego wroga.
3–25 maja 1945 3 maja wznowiono walki z nową energią. Nasilił się nacisk na obronę ustaszów od południa, z osad Modrica i Jakeš, a także z prawego brzegu rzeki Bośni. Obie strony poniosły straty. Wieczorem 4 maja oddziały partyzanckie zintensyfikowały swoje ataki, lecz po zajęciu kilku punktów obronnych zostały kontratakowane przez ustaszów i wycofały się na pozycje wyjściowe. 5 maja strona jugosłowiańska zaczęła reorganizować i uzupełniać swoje szeregi, głównie byłymi czetnikami i Słoweńcami z Domobrany, którzy zmienili stronę frontu.