XX wieku występował publicznie jako zwolennik autochtonizmu, twierdząc że Serbowie od czasów prehistorycznych mieszkali na Bałkanach jako ludność autochtoniczna. Zmarł w 2000 i został pochowany w Alei Zasłużonych na Nowym Cmentarzu w Belgradzie. thumb|240px|Grób artysty na Nowym Cmentarzu w Belgradzie Był żonaty (żona Verica Beba Marković Stanković malowała freski i zajmowała się konserwacją dzieł sztuki), miał cztery córki. Jedną z jego córek jest artystka multimedialna Simonida Stanković.
Twórczość Należał do bardzo płodnych artystów. Do swojej śmierci w 2000 namalował ponad 7000 obrazów, ok. 13 000 grafik, jego dorobek artystyczny obejmował także freski i ikony. Bogata kolekcja jego ikon znajduje się w cerkwi w Voždovacu. Twórczość Stankovicia początkowo mieściła się w nurcie socrealizmu, ale już od lat 60. tworzył obrazy sytuujące się na pograniczu surrealizmu i sztuki naiwnej. Dominującymi motywami na obrazach Stankovicia były świecące kule i góry lodowe. W 1964 w Genewie zorganizowano pierwszą zagraniczną wystawę prac artysty.