Działalność Będąc co do zasady ciałem doradczym, Komitet Obywatelski nie posiadał żadnego organu wykonawczego. Niemniej powołał kilka komisji, których zadaniem było usprawnienie współpracy między wojskiem a ludnością cywilną. Były wśród nich m.in. Komisja Przemysłowa (odpowiedzialna za mobilizację warsztatów wytwórczych i naprawczych na potrzeby obrony) i Komisja Aprowizacyjna (ustalająca zasady podziału zapasów żywności). Kluczową rolę odgrywała jednak Komisja Ogólna, której przewodniczącym był Leon Nowodworski, a w której skład wchodzili Stefan Starzyński, Mieczysław Niedziałkowski, Maciej Rataj, Zdzisław Lubomirski, Artur Śliwiński i Witold Staniszkis. Komisja Ogólna była potocznie nazywana „Radą Obrony Stolicy”.

W praktyce Komitet Obywatelski odegrał marginalną rolę. Było to po części spowodowane faktem, że cywilną obronę stolicy koordynował z powodzeniem Komisariat Cywilny przy Dowództwie Obrony Warszawy. Plenarne spotkania Komitetu Obywatelskiego odbyły się zaledwie trzy lub cztery razy. Józef Kazimierz Wroniszewski oceniał, że Komitet: