Andrzej Ślęzak (ur. 8 grudnia 1952 w Boczkowicach) – polski fizyk, specjalizujący się w zagadnieniach biomedycyny, profesor nauk fizycznych.
Życiorys Wykształcenie Urodził się w rodzinie Antoniego i Władysławy (z domu Ślęzak). Rodzice prowadzili gospodarstwo rolne. W 1971 ukończył I Liceum Ogólnokształcące we Włoszczowie. Studiował w Instytucie Fizyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, który ukończył w 1977, otrzymując tytuł zawodowy magistra fizyki. Stopień naukowy doktora nauk przyrodniczych w zakresie biologii medycznej i biofizyki uzyskał w 1987 na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych o specjalności fizyka molekularna uzyskał 25 listopada 1996 na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na podstawie rozprawy pod tytułem Efekty grawitacyjne w biernym transporcie membranowym. Tytuł naukowy profesora nauk fizycznych otrzymał 14 listopada 2006Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 listopada 2006 r.