Głównymi kierunkami jego naukowych zainteresowań były termodynamika nierównowagowa oraz transport błonowy. Posiadany aparat naukowy wykorzystuje do matematycznego modelowania procesów transportu membranowego z wykorzystaniem metod termodynamiki nierównowagowej i sieciowej. Ma na swoim koncie aplikacje optyki nieliniowej do projektowania nanomateriałów, biomateriałów i materiałów błonotwórczych. Ważnym aspektem jego działalności naukowej jest fizjoterapia, w tym wykorzystanie modeli matematycznych do opisu relacji pomiędzy składnikami diety a masą ciała. Do jego najważniejszych osiągnięć naukowych należy odkrycie membranowej oraz opracowanie uogólnionych modeli transportu membranowego dla układów z polaryzacją stężeniową, w tym rozwinięcie modelu Kadem-Katchalsky’ego i modelu Kadem-Katchalsky’ego-Peusnera.