Walka z ospą prawdziwą Leopold Goeppner wykazywał szczególne zainteresowanie skutecznymi metodami zwalczania ospy prawdziwej już podczas studiów doktorskich w Halle, konsultując trudniejsze przypadkiWeller, Von zweymaligen natürlichen Blattern. Eine Beobachtung von Herrn Weller, Wundarzte zu Halle, w: J.Ch. W. Juncker, „Gemeinnützige Vorschläge u. Nachrichten über das beste Verhalten der Menschen in Rücksicht der Pockenkrankheit. Anhang für Ärzte“, s. 71-75.. Jako fizyk powiatu świebodzińskiego często zmagał się z nawracającymi epidemiami ospyJ.Ch.W. Juncker (red.), Archiv der Ärzte und Seelsorger wider die Pockennoth. Viertes Stück, Lipsk 1798, s. 142-143.. Dlatego z entuzjazmem przyjął ustalenia angielskiego lekarza Edwarda Jennera, który w 1796 odkrył skuteczną szczepionkę przeciw ospie prawdziwej, zawierającą wirusa krowianki, i w 1798 opublikował wyniki swoich eksperymentów. Goeppner rozpoczął szczepienia mieszkańców powiatu świebodzińskiego jako jeden z pierwszych lekarzy w Prusach, 24 kwietnia 1801 przy użyciu suchej materii szczepionkowej dostarczonej z BerlinaCh. S.Ungnad, Kuhpocken Impfung im Schwiebusser Creise. „Ruebezahlider Schlesische Provinzialblaetter“, Band.33, 1801, s. 577..