Batalion opuścił Sommę i udał się do Loos po pierwszej fazie bitwy, ale powrócił w październiku 1916 roku, aby walczyć pod Le Transloy w przerażająco błotnistych warunkach. Po odpoczynku został wysłany do Bouchavesnes-Bergen pod koniec grudnia i ruszył naprzód, aby przejąć pas terytorium zajmowanego przez Niemców podczas niemieckiego wycofywania się na linię Hindenburga w marcu 1917 roku.
W czerwcu 1917 roku batalion został przeniesiony na pozycje bezpośrednio na wschód od Ypres, gdzie wspierał brytyjską ofensywę, która rozpoczęła bitwę pod Passchendaele 31 lipca. Ponownie, pułkownik batalionu zginął w pierwszym dniu bitwy, a reszta batalionu poniosła ogromne straty. Do 16 sierpnia, kiedy batalion znacznie wyprzedził resztę atakujących sił, miał tylko jednego ocalałego oficera i 60 szeregowych.
Ostatnie walki Pozostała część batalionu spędziła wyczerpującą zimę w rejonie Passchendaele, zanim w lutym 1918 roku została przeniesiona do brytyjskiej 36 Dywizji (Ulsteru) w pobliżu Saint-Quentin. Odegrała ona znaczącą rolę w przeciwstawieniu się niemieckiemu atakowi podczas operacji Michael w marcu 1918 roku.