W źródłach historycznych zachowały się także zapisy o zwykłych mieszkańcach wsi pochodzących z niższych stanów społecznych. W 1500 imiennie odnotowano Jana Koniecznego, który oskarżył służbę pana Gostyńskiego i pana Jakuba Koszuckiego, wyruszających na wyprawę wojenną, o rabunek dwóch koni wartości 4 grzywien, Jakub Byalanga także oskarżył pana Koszuckiego o rabunek wołu, Mikołaj zwany Starosta skarżył pana Jana Bielewskiego o rabunek dwóch koni wartości dwóch kop groszy, z powodu czego nie mógł zapłacić jednej kopy groszy czynszu. Kmieć ten skarżył się także, że w 1499 panowie Lasota i Grabiesz z Nowca zrabowali mu 4 sieci łowieckie na zające wartości dwóch grzywien. Andrzej Dąbek nie mógł dopłacić 18 groszy czynszu z powodu strat spowodowanych przez rabunek jego konia przez pana Koszuckiego, a Wojciech Copecz nie zapłacił w czasie wojny 16 gr czynszu, ponieważ sługa pana Zawojskiego zabrał mu konia, a oddał mu dopiero w zamian za dary o wartości tej sumy.