Alojzy Łukawski vel Alois Lukavský (ur. 16 listopada 1878 w Prościejowie, zm. po 1938) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 16 listopada 1878 w Prościejowie, ówczesnym mieście powiatowym Margrabstwa Moraw, jako syn Franciszka i Klary z Müllerów. W 1899, po ukończeniu korpusu kadetów, został mianowany kadetem-zastępcą oficera ze starszeństwem z 1 września 1899 i wcielony do 45 galicyjskiego pułku piechoty w Przemyślu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1900. W latach 1906–1910 pełnił funkcję oficera pionierów pułku. Na stopień porucznika awansował ze starszeństwem z 1 maja 1907. W 1911 został przeniesiony do 30 galicyjskiego pułku piechoty we Lwowie. W latach 1912–1913 pełnił funkcję adiutanta batalionu i wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Później sprawował funkcję komendanta oddziału karabinów maszynowych. Na stopień kapitana awansował ze starszeństwem z 1 maja 1914. W szeregach 30 pp walczył podczas I wojny światowej.