Konidiofory zmienne, gładkie, wyrastające z podłoża i osiągające do 500 µm lub więcej długości i 2–2,5 µm szerokości, lub wyrastające jako boczne odgałęzienia na zwisających strzępkach, zwykle krótszych niż 100 µm, mają wymiary zwykle 8–10 × 2 µm. Ramiona zwykle w skupiskach po 5 do 10, zwarte, zwykle 7–8 × 2 µm z dość dobrze zdefiniowanymi rurkami zawierającymi konidia, wytwarzające łańcuchy konidiów, które mają tendencję do przylegania do luźnych kolumn. Konidia kuliste do prawie kulistych, o średnicy 2 µm ze ściankami delikatnie chropowatymi.

Kolonie na agarze słodowym ograniczone, o średnicy około 2,5 cm, luźno teksturowane, mniej lub bardziej kłaczkowate, penicillusy są bardziej konsekwentnie monowertycjalne i mają tendencję do rozgałęziania się, przy czym rozwój kolumn jest bardziej zaakcentowany niż na podłożu Czapeka.

Grzyb glebowy i endofit. W Polsce wyizolowano go wielokrotnie z gleby, ryzosfery i korzeni wielu drzew i roślin zielnych.

Przypisy

Kategoria:Kropidlakowate Kategoria:Mykobiota Polski