o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zaliczał niemiecką nazwę wsi „Bischwitz” do grupy nazw wsi wywodzących się od ich funkcji albo budynków rządowych lub publicznych w nim się znajdujących. Adamy wymieniał starosłowiańską nazwę wsi „Biskupice” oraz znaczenie nazwy wsi w języku niemieckim jako „Bischofsdorf”.
Gospodarka W 1819 r. we wsi znajdowała się karczma i kuźnia. W 1830 r. we wsi znajdowało się królewskie podleśnictwo (königliche Unterforsterei), wspomniane także w 1845 r. W połowie XIX w. we wsi znajdowało się 20 zakładów rzemieślniczych i tkalni. W 1845 r. we wsi odnotowano uprawę lnu i działalność pszczelarską. W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 813 ha, z czego pola uprawne stanowiły 627 ha, łąki 136 ha, a lasy 11 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 13,32 marek niemieckich za hektar pola, 10,57 marek za hektar łąki i 2,35 marek za hektar lasu. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 796,5 ha, a dochód netto z podatku gruntowego wynosił 12,07 reichsmarek za hektar. Od 1909 r.