La Guzla – najsłynniejsza mistyfikacja literacka opublikowana w 1827 roku przez francuskiego poetę Prospera Mérimée.

Tytuł Słowo Guzla może być zarówno określeniem jednostrunowego instrumentu używanego przez ludowych śpiewaków do monotonnego akompaniamentu, jak i również może być anagramem słowa Gazul (z również wymyślonego przez Prospera Mérimée Teatru Klary Gazul).

Treść Jest to zbiór wierszy udających ludowe z obszaru Ilirii, zebranych przez (nieistniejącego) ludowego poetę Hyacintha Maglanovicha, i przetłumaczonych na język francuski (a właściwie napisanych po francusku) przez Prospera Mérimée. Prawdziwość zbioru została dodatkowo uprawdopodobniona poprzez anonimowość tłumacza, przedmowę wydawcy, w której określono zbiór jako nie przeznaczony do publikacji oraz poprzez dodanie przypisów z których mogło by wynikać że sam autor ma krytyczny pogląd na swój zbiór. Z całego zbioru prawdziwy jest tylko jeden wiersz, uprzednio już przetłumaczony przez Johanna Wolfganga von Goethego, Triste ballade de la noble épouse d'Assan-Aga.

Recepcja W Niemczech została przetłumaczona przez Wilhelma Gerharda i zamieszczona w zbiorze Wila, serbische Volkslieder und Heldenmãrchen pod koniec 1827 roku.