Stationers’ Register (dosł. rejestr wydawców) – księga rejestrowa prowadzona przez w Londynie. Był to cech rzemieślniczy, który w 1557 roku otrzymał królewski przywilej regulujący działalność zawodów związanych z przemysłem wydawniczym w Anglii, w tym drukarzy, introligatorów, księgarzy i wydawców. Na mocy tego przywileju cech miał prawo do konfiskaty nielegalnych edycji opublikowanych dzieł, zakazywania publikacji książek bez licencji oraz umożliwienia wydawcom rejestracji praw do publikacji konkretnych utworów drukowanych w rejestrze, co stanowiło wczesną formę prawa autorskiego.
Dla badań nad literaturą angielską późnego XVI i XVII wieku (obejmujących epoki elżbietańską, jakobicką i karolińską), a szczególnie dla angielskiego renesansu teatralnego, Rejestr Stationers jest kluczowym i niezastąpionym źródłem informacji. Dostarcza on faktów i danych, które nie są dostępne nigdzie indziej. Wraz z zapisami Mistrza Widowisk (dotyczącymi występów teatralnych, a nie publikacji), Rejestr Stationers zapewnia wiele pewnych informacji, jakie badacze posiadają na temat dzieł Willama Szekspira, Bena Jonsona oraz ich poprzedników, współczesnych i następcówChambers, Elizabethan Stage, tom 3, s. 164–177.