W grudniu 1934 został przeniesiony z KOP do 10 dywizjonu żandarmerii w Przemyślu i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu żandarmerii Kielce. Na tym stanowisku pełnił służbę do 1939. W czasie kampanii wrześniowej dowodził plutonem krajowym żandarmerii „Kielce”, zmobilizowanym w I rzucie mobilizacji powszechnej przez pluton żandarmerii Kielce. Następnie został internowany na terytorium Królestwa Węgier, a w grudniu 1944 dostał się do niemieckiej niewoli.
Był żonaty, miał córkę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych – 8 lipca 1922
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Ludowej Kategoria:Kapitanowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie komend uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie żandarmerii Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej