Według , Hitler podobno po raz pierwszy użył tego wyrażenia 18 września 1922 roku w przemówieniu „Wzrost cen w wyniku rewolucji giełdowej”. Termin ten został po raz pierwszy użyty przez Hitlera właśnie w tym przemówieniu.
Od tego czasu sformułowanie „listopadowi zbrodniarze” stało się jednym z powszechnych haseł agitacji antydemokratycznej przeciwko delegatom którzy podpisali 11 listopada 1918 roku rozejm w lesie Compiègne, przeciwko przedstawicielom Koalicji Weimarskiej, którzy podpisali traktat wersalski 28 czerwca 1919 roku (zwany „haniebnym dyktatem” lub „haniebnym pokojem”) i wymaganiom tego traktatu w zakresie reparacji wojennych oraz przeciwko polityce wypełniania. Cały zestaw słów uzupełniał szerzoną od 1919 roku w całym nacjonalistycznym obozie legendę o ciosie w plecy, według której siły partii lewicowych „wbiły nóż w plecy niepokonanej w polu” armii niemieckiej w I wojnie światowej i tym samym spowodowały klęskę wojenną i jej skutki. Antysemiccy przedstawiciele tej legendy za porażkę wojenną i jej skutki obwiniali Żydów, których utożsamiali z bolszewikami.