11 stycznia 1923 roku Hitler przemawiał do około 8-tysięcznej publiczności w w Monachium pod hasłem „Precz z listopadowymi zbrodniarzami” na temat francuskiej okupacji Zagłębia Ruhry. Czyniąc to, oświadczył, że socjaldemokraci i koalicyjne z nimi partie są faktycznymi przyczynami tej okupacji, a zatem głównym wrogiem wewnętrznym. Cel pozbawienia władzy tych zbrodniarzy odróżnia NSDAP od wszystkich innych niemieckich partii politycznych. Hitler w 1928 roku zlecił wydrukowanie plakatu reklamującego to przemówienie, jako dodatek do trzeciego wydania swojej książki Mein Kampf.

Po tym jak nowy kanclerz Rzeszy Gustav Stresemann (Niemiecka Partia Ludowa), który sam zaprzeczał niemieckiej winie wojennej i reprezentował umiarkowaną formę legendy o ciosie w plecy, zaprzestał biernego oporu przeciwko okupacji Zagłębia Ruhry, zaatakowały go NSDAP i DNVP jako „pomocnika listopadowych zbrodniarzy”. Powtarzali te ataki także wobec polityków chcących wynegocjować zmniejszenie wymogów reparacyjnych ze zwycięskimi mocarstwami, które popierały Plan Dawesa w 1924 roku i Plan Younga w 1929 roku. Pacyfiści i politycy opowiadający się za międzynarodowym pojednaniem i rozbrojeniem byli powszechnie postrzegani jako „pomocnicy listopadowych zbrodniarzy”, nawet wśród oficerów Reichswehry i niemieckiej szlachty.