W 1929 zaangażował się w organizację Komitetu ds. Pomnika Ochotników Żydowskich Poległych za Francję, którego celem było upamiętnienie Żydów uczestniczących w walkach po stronie Francji podczas I wojny światowej. Był także organizatorem i prezesem Stowarzyszenie Żydowskich Weteranów Ochotników 1914–1918. Publikował komunikaty dla na temat polityki międzynarodowej Francji z punktu widzenia walki o wpływy z Imperium Brytyjskim. W 1930 opublikował książkę Państwo Izrael, na łamach której postulował pojednanie między Żydami i Arabami, postulując pansemityzm i utworzenie państwa hebrajsko-arabskiego. Naszkicowana przez niego mapa nowego kraju została wykorzystana w 1941 na antysemickiej wystawie . W 1932 opublikował nową książkę Zarys nowego syjonizmu, w której analizował kryzys syjonizmu.
Po rozpoczęciu II wojny światowej, w związku z antysemicką polityką III Rzeszy, wierzył, że zwycięstwo Niemiec pozwoli na utworzenie własnego państwa żydowskiego w Palestynie. 16 października 1941 został aresztowany przez policję francuską za rozpowszechnianie propagandy syjonistycznej.