W 1967 roku pod przewodnictwem bułgarskiego lidera Todora Živkowa powstała Krajowa Komisja ds. Badań i Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej (NCRUS), która została członkiem rady Interkosmos w kwietniu tego roku. Do końca 1967 roku Komisja przyjęła program działań, w tym rozwój wspólnych radziecko-bułgarskich instrumentów satelitarnych oraz badania fizjologii człowieka w mikrograwitacji.
Loty kosmiczne w ramach programu Interkosmos
W Bułgarii selekcja kandydatów do drugiej klasy kosmonautów Interkosmosu rozpoczęła się w latach 1976–1977. Na dalsze etapy wybrano Georgiego Iwanowa, Aleksandăra Aleksandrowa, Georgiego Jowczewa i Iwana Nakowa, a ostateczną decyzję zatwierdzono w Moskwie w 1978 roku. W wyniku selekcji Iwanow został pierwszym bułgarskim kosmonautą, a Aleksandrow jego zastępcą.
Eksperymenty Misje Interkosmosu obejmowały badania w pięciu głównych obszarach: fizyka kosmiczna, meteorologia, komunikacja, biologia i medycyna kosmiczna oraz badania naturalnego środowiska.