Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1962 do 1965 starszy asystent w Zakładzie Badań Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego, a od 1966 do 1971 dyrektor ekonomiczny w przedsiębiorstwach handlu zagranicznego „Centromor” i „Metalexport”. Następnie starszy instruktor (1971–1973) i inspektor (od 1973) Wydziału Ekonomicznego Komitetu Centralnego PZPR oraz zastępca przewodniczącego Wydziału Przemysłu Lekkiego, Handlu i Spożycia (czerwiec 1977 – październik 1981) oraz Wydziału Ekonomicznego KC PZPR (październik 1981 – grudzień 1983). Od grudnia 1983 do października 1988 zajmował stanowisko pierwszego zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, był wówczas członkiem Rady Banków. We wrześniu 1986 został członkiem Komisji Partyjno-Rządowej ds. Przeglądu i Unowocześniania Struktur Organizacyjnych Gospodarki i Państwa (pracującej pod przewodnictwem sekretarza KC PZPR Mariana Woźniaka)Sprawna organizacja warunkiem postępu, "Rzeczpospolita", nr 224, 25 września 1986, s. 4.. Od 5 stycznia 1989 do 19 stycznia 1991 pozostawał prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, w tym okresie GUS nawiązał stałą współpracę z Europejskim Urzędem Statystycznym i Instytutem Statystyki Kościoła Katolickiego, a także wprowadził dodatek Statystyka Polski do dziennika „Rzeczpospolita”. W latach 80. kierował także Komisją ds.