Gdy 1 grudnia 1989 roku w Drohobyczu zwrócono cerkiew Trójcy Przenajświętszej wraz z częścią pomieszczeń, seminarium przeniesiono do Drohobycza. W lutym 1990 roku było 150 studentów, którzy kształcili się wieczorami, gdyż w tym okresie przejściowym pracowali w administracji państwowej lub uczyli się w różnych placówkach edukacyjnych, a wieczorami dojeżdżali do Drohobycza. Zaraz potem powstał problem uzgodnienia tej spontanicznej inicjatywy z biskupem Julianem Woronowskim, aby nadać jej duchowną abrobatę..
Ojcowie zwrócili się do niego z prośbą o objęcie opieką duszpasterską tej pierwszej próby założenia seminarium duchownego. Do prowadzenia zajęć rekrutowano także innych księży z Drohobycza. W szczególności historii Kościoła nauczał ks. Wasyl Howera (proboszcz wsi Weryn w obwodzie mikołajowskim). Ze studentami współpracował również proboszcz kościołów w Silke i Kopce, o. Wasyl Cihulak. Były warunki ekstremalne: brakowało miejsca, nauczycieli, nie stworzono żadnego programu, bo na razie nie można go stworzyć.