mały|230px|Ekspansja państwa serbskiego na południowe (greckie) terytoria za panowania króla i cara Stefana Duszana (1331–1355). Serbsko-grecki spór kościelny w latach 1346–1375 – spór kościelny między serbskim a greckim Patriarchatem Konstantynopolitańskim, który rozpoczął się wkrótce po tym, jak wiosną 1346 roku arcybiskupstwo Pećskie zostało podniesione do rangi patriarchatu. Przyczyną sporu były rozbieżności dotyczące godności patriarszej i granic władzy patriarszej na południowych obszarach, przyłączonych do Carstwa Serbskiego za panowania Stefana Duszana. Wkrótce te rozbieżności przerodziły się w otwartą konfrontację, ponieważ patriarcha Konstantynopola Kalikst I potępił serbską hierarchię kościelną, co stało się przyczyną schizmy kościelnej. Pierwsze próby rozwiązania spornych kwestii podjęto w latach 1363 i 1368, a ostateczne i wszechstronne pojednanie kościołów nastąpiło w 1375 roku dzięki staraniom serbskiego księcia Łazarza Hrebeljanowicza i patriarchy Konstantynopola Filoteusza.