W kontekście tego dokumentu o pojednaniu oznacza to, że kara polegała jedynie na pozbawieniu prawa współcelebracji (zerwaniu komunii eucharystycznej).
Niemniej jednak, opinia o nałożeniu „anatemy” wciąż pojawia się w niektórych pracach naukowych, a zwłaszcza wśród publicystów, którzy twierdzą, że anatema została nałożona nie tylko na serbskiego cara i najwyższe duchowieństwo, ale także na całe serbskie duchowieństwo i cały naród serbski.
Pierwsze kroki ku pojednaniu (1363–1371) W związku z narastającym zagrożeniem tureckim cesarz bizantyjski Jan V Paleolog w 1363 roku postanowił rozpocząć negocjacje z Serbią, co obejmowało również poszukiwanie dróg rozwiązania sporów kościelnych. Z tej okazji patriarcha Kalikst I osobiście przybył do miasta Seres, gdzie został powitany przez serbską carycę Helenę, która zarządzała regionem Seres jako wdowa po carze Stefanie Duszanie i matka ówczesnego cara serbskiego Stefana Urosza V (1355–1371). Pomimo uroczystego przyjęcia, negocjacje nie zostały zakończone z powodu nagłej śmierci Kaliksta. Serbsko-greckie rozmowy zostały wznowione w 1368 roku, kiedy despota Jan Ugljesza osiągnął częściowe porozumienie z Patriarchatem Konstantynopolitańskim.