Józef Krasuski herbu Nowina (ur. 1832, zm. 1912 w Podłężu Szlacheckim, pochowany w Przystajni) – przedwojenny wychowanek Instytutu Agronomicznego w Marymoncie (obecnie dzielnica Warszawy), leśnik, pedagog, wysoki urzędnik do spraw leśnych w Wydziale Finansowym Królestwa Polskiego przy Ministerstwie Finansów, ceniony specjalista z zakresu hodowli lasu i jego urządzania, autor licznych publikacji z dziedziny leśnictwa.
Józef Krasuski urodził się w 1832 r. w rodzinie szlacheckiej jako syn Sebastiana herbu Nowina, właściciela majątku ziemskiego w Podłężu Szlacheckim i tejże wsi (pow. częstochowski) położonej nad rzeką Liswartą, przez którą przebiegała wówczas granica rosyjsko-pruska oraz Emilii z domu Stuart córki Kajetana Stuarta generała brygady Wojska Polskiego. Wieś ta od XIX w. do początku lat 30. XX w. stanowiła własność rodu Krasuskich.