Genitalia samca mają tegmen z bardzo długimi, pośrodku zaopatrzonymi w dwa szeregi grubych mikroszczecinek, na szczytach zaostrzonymi płatami parameroidalnymi, a także silnie wcięte prostegium z niskim kilem środkowym nasadowo wystającym w postaci małego ząbka. Walcowaty i na szczycie ścięty płat środkowy edeagusa (prącie), jest w widoku bocznym lekko zagięty z ostrym wierzchołkiem. Temony są bardzo krótkie, a w endofallusie brak jest struktur w części nasadowej, podczas gdy w części wierzchołkowej występują gęsto rozmieszczone ząbki.
Ekologia i występowanie Owady te są fitofagami czystkowatych. Larwy przechodzą rozwój wewnątrz łodyg i torebek, mogąc powodować powstawanie nieznacznych wyrośli. Do ich roślin żywicielskich należą gatunki z rodzajów: posłonek, fumana i Tuberaria.
Rodzaj palearktyczny o europejsko-śródziemnomorskim typie rozsiedlenia, podawany z zachodniej, środkowej i południowej części Europy, Afryki Północnej oraz Azji Zachodniej. Z Polski wykazano tylko H. velatum, natomiast stare doniesienia o występowaniu w tym kraju H. aciculare uznaje się za niewiarygodne.