Bączylas – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Poniec.
Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i w dokumentach wymieniana jest od XIV wieku. W 1395 jako Belcziflas, Belczislasz, 1404 Belczilas, 1409 Belczilasz, 1413 Belczilassz, 1420 Belczlesse, 1435 Belczyleschy, 1510 Belczilass, 1530 Belczilasch, 1563 Belczylyass, 1566 Belcziliasz.
Historia Wieś początkowo była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Bełczywlas, a później do Rokosowskich. W 1435 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 miejscowość leżała w parafii Żytowiecko.
W latach 1395-1409 notowany był Mikołaj Bełczywlas, z Bączylasu, który w 1396 prowadził spór sądowy z Michałem z Piechanina dowodząc, że prawnie zabrał mu mienie. W 1413 odnotowany został Pietrzyk kmieć z Bączylasu oraz jego siostra mieszczka w Gostyniu, żona złotnika, którzy przegrali spór z Bernardem Odornikiem z Mirzewa o sołectwo w Mirzewie (obecnie Mierzejewo). W latach 1420–1452 jako właściciel we wsi odnotowany został Tomisław Bełczek Rokosowski.