mały|Staw Buksa w Rykach Stawy rybne w Rykach – zespół stawów rybnych zlokalizowanych na terenie miasta Ryki oraz w jego okolicach, zwłaszcza wsiach Ułęż, Sobieszyn i Podlodów.
Historia mały|Zespół stawów w Rykach Tradycje rybackie w okolicach Ryk sięgają pierwszej połowy XIX wieku, kiedy to w 1836 lokalne dobra rządowe nabył hrabia Jan Jezierski. W latach 1836–1843 założył on 31 stawów hodowlanych, a także uruchomił cztery młyny i tartak. Gospodarstwo rybackie Jezierskiego było jednym z najbardziej profesjonalnie prowadzonych w ówczesnym Królestwie Polskim. Ryki w dwudziestoleciu międzywojennym miały przydomek polskiej „stolicy karpi”.
W 1874 stawy dzieliły się na tarliskowe, odrostowe i roślicowe. Na zimę wodę w tarliskach i stawach odrostowych spuszczano celem wymrożenia chwastów i owadów niekorzystnych dla ryb. W roślicach woda była wypuszczana co dwa-trzy lata. Groble części stawów zadrzewione były topolami (np. Buksa, Bogusze, Chrostne i Janisze), a części wierzbą (np. Olszynki, Aleksandrów, Waluń i Bryg). Hodowlę utrudniały dziko żyjące drapieżniki: wydry, lisy i ptactwo, w tym kaczki, czaple, bąki i rybitwy (walczyła z nimi uzbrojona straż), a także kłusownictwo, na które narażony był, mimo pilnowania, szczególnie staw Buksa, zlokalizowany bezpośrednio w Rykach.