Wizerunek herbu pojawia się w herbarzu pruskim braci Tyroff z 1832 roku. W odróżnieniu od ilustracji Gajla, tarcza jest tutaj owalna, zaś godło wyobraża złotą strzałę na takiejż podkowie. W klejnocie ramiona zbrojne także trzymają podkowę. Herb posiada dwa trzymacze w postaci dzikich mężów stojących na fragmentach murawy
Herb odnotowany został w Herbarzu rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego najwyżej zatwierdzonym w 1853 roku. Wizerunek zbliżony jest do tego z pracy Tyroffów. Podkreślona została informacja, że obdarowany tytułem hrabiowskim otrzymał odmienione godła i dodatkowe ozdoby herbowe.
W herbarzu Siebmachera z 1857 roku godłem herbu jest także podkowa ze strzałą i ramiona w klejnocie trzymają podkowę. Brak korony hrabiowskiej i labrów, za to jest płaszcz spływający z hełmu przykrytego zwykłą koroną.
Maximilian Gritzner i Adolf Hildebrandt w 1874 roku podali informację, że obdarowany tytułem hrabiego był herbu Odrowąż lub Ogończyk. Herb miał przedstawiać złotą strzałę na takiejż podkowie, w klejnocie dwa zbrojne ramiona z podkową, zaś tarczę podtrzymywać mieli dzicy mężowie.