Ryjkowce te występują w krainach: nearktycznej, palearktycznej, etiopskiej i orientalnej. Do fauny europejskiej należy 10 gatunków. W Polsce stwierdzono siedem z nich (zobacz: pędrusiowate Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1907 roku przez Hansa Wagnera na łamach „Mitteilungen der Schweizerischen Entomologischen Gesellschaft” jako podrodzaj w obrębie rodzaju Apion. Wyznaczenia Apion curtirostre gatunkiem typowym omawianego taksonu dokonał w 1931 roku Alphonse Hustache. Do rangi osobnego rodzaju jako pierwszy wyniósł go David G. Kissinger w 1968 roku. Zakres włączanych doń gatunków zmieniał się znacząco w ciągu XX wieku. Jego zawężenia i wprowadzenia podziału na podrodzaje dokonał w 1990 roku Miguel A. Alonso-Zarazaga.
Do rodzaju zalicza się 32 opisane gatunki, zgrupowanych w czterech podrodzajach: Perapion (Eroosapion) Ehret, 1994 Perapion lemoroi (Brisout de Barneville, 1880) Perapion (Hemiperapion) Wagner, 1930 Perapion altnemelicum (Bajtenov, 1973) Perapion centrasiaticum (Bajtenov, 1981) Perapion chioneum (Iablokoff-Khnzorian, 1957) Perapion ehreti Legalov, 2000 Perapion emeljanovi Korotyaev, 1984 Perapion horvathi (Schilsky, 1901) Perapion jacobsoni (Wagner, 1910) Perapion terminassianae Legalov, 2000 Perapion (Perapion) Wagner, 1907 Perapion affine (W.