Powierzchnia, szczególnie w górnej połowie z podłużnymi paskami lub rowkowana, włóknista lub łuszcząca się na całej długości, biała do brudno jasnoszarobrązowej. Miąższ W środku kapelusza o grubości do 6 mm, biały, w trzonie włóknisty, zapach i smak niespecyficzny. Cechy mikroskopowe Komórki skórki kapelusza okrągłe, jajowate, maczugowate, 15–40 × 12–35 µm. Podstawki 15–18 × 7–8 µm, z 4 sterygmami. Są też podstawki 2-zarodnikowe, pokryte czapeczką z cienkich, falistych strzępek.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Australii. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podał Stanisław Domański w 1997 r. w Lasach Łochowskich, w późniejszych latach podano kilka następnych. Grzyb saprotroficzny, koprofilny, rozwijający się na oborniku zmieszanym z resztkami roslinnymi.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Grzyby koprofilne Kategoria:Mykobiota Polski