Perapion marchicum – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i plemienia Aplemonini. Zamieszkuje zachodnią Palearktykę. Żeruje na szczawiach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1797 roku przez Johanna F.W. Herbsta pod nazwą Apion marchicum.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,6 do 2,2 mm. Ubarwienie ma czarne z zielonkawymi, niebieskimi lub fioletowymi pokrywami. Oskórek porastają bardzo delikatne i słabo widoczne włoski.
Głowę rzeźbią okrągłe, drobne, niezbyt gęsto rozmieszczone punkty. Na policzkach występują drobne, poprzeczne rowki, ale niemal nie ma na nich punktów. U samca ryjek jest gruby, niemal walcowaty, w widoku bocznym o lekko zakrzywionym wierzchu i niemal prostym spodzie, trochę dłuższy od przedplecza, gęsto punktowany niemal do samego wierzchołka, na samym szczycie nieco lśniący. U samicy ryjek jest walcowaty do lekko zakrzywionego, wyraźnie cieńszy niż u samca, tak długi jak głowa i przedplecze mierzone razem, w wierzchołkowej części skąpiej punktowany i bardziej lśniący niż płci przeciwnej.